معرفی علما و بزرگان (میرزا ابو طالب( محمد) زنجانى،)
49 بازدید
تاریخ ارائه : 7/26/2014 3:47:00 PM
موضوع: رجال و تراجم

ميرزا ابو طالب( محمد) زنجانى، فرزند ميرزا ابو القاسم زنجانى، در 18 ذى القعده 1259 ق، برابر با 1219 ش، در زنجان متولد شد. خاندان پدرى او از دوره صفويه مقام مرجعيت و قضاوت شهر زنجان را داشتند. تحصيلات مقدماتى را در زادگاهش آغاز كرد و سپس رهسپار قزوين شد. در سال 1278 به نجف رفت و در درس شيخ مرتضى انصارى و شيخ راضى شركت كرد.

او، همراه با دو برادرش، آية الله ميرزا ابو المكارم و آية الله آميرزا ابو عبد الله از برجسته‏ترين شاگردان آية الله سيد حسين كوه‏كمرى تبريزى بود. چهار سال از درس وى بهره برد و از او اجازه اجتهاد گرفت. در سنّ چهل سالگى به ايران بازگشت و در تهران اقامت گزيد. جايگاه علمى و تبحر او در شاخه‏هاى متفاوت علوم دينى، سبب شد در اندك مدتى در زمره علماى مشهور تهران درآيد.

او، علاوه بر فارسى و آذرى، با زبان‏هاى فرانسه، عربى و تركى استامبولى آشنايى داشت. وى، با نظريات متفكران اروپايى هم‏عصر خود، از جمله توماس مالتوس و داروين آشنا بود و در نوشته‏هاى خود از آراء اين متفكران استفاده مى‏كرد. محكمه شرعى او در تهران معتبر بود و اغلب پرونده‏هاى قضايى سفارت بريتانيا در محكمه او رسيدگى مى‏شد.

او، بيشتر وقت خود را به تأليف كتاب و تربيت شاگرد گذراند. وى، در 15 ربيع الاول 1329 ق، برابر با 1289 ش، در سن شصت و نه سالگى، در تهران درگذشت و در مشهد در كنار مزار شيخ بهايى دفن شد.

آثار: « احكام اوانى الذهب و الفضة»،« ايضاح السبل» در ترجيح و تعادل،« تحفة القاصد»،« رشحة الخواطر» در احتياط و توقف،« التنقيد» در احكام تقليد،« غاية المرام» در احكام صيام،« مرآة العصر»،« الكفاية» در درايه،« المقابيس فى اصول الفقه»،« مناسك الحج»،« حكم الربا» در جميع اديان،« التسامح»،« الذخيرة» در علم درايه،« رشحة الخاطر» در فساد مقالات اخباريّه،« الحق المصاب»،« مقابس الانوار» در اصول،« المقلة العبراء» در مقتل خامس اصحاب كساء،« طيف الخيال»،« كيمياى سعادت»( ترجمه آزاد از« طهارة الاعراق» اثر ابن مسكويه، از زبان عربى به زبان فارسى) و« سياحت‏نامه»( ترجمه از زبان فرانسه به زبان فارسى).