جوانی و تفریح؛ سالم یا ناسالم؟!
307 بازدید
تاریخ ارائه : 6/11/2014 6:52:00 AM
موضوع: سایر

«حوصله ام سر رفته»، «برای آخر هفته چه برنامه ریزی کنیم؟»، «روزهای بلند تابستان را چگونه سپری کنیم؟».. این ها عباراتی است که مطمئنا به دفعات مکرر از زبان خانواده و دوستانتان شنیده اید یا خودتان گوینده آن بوده اید. بحث تفریح و گذراندن اوقات فراغت، گاهی به یک مشکل اساسی تبدیل می شود. برخی جوانان گله می کنند که هیچ امکاناتی برای تفریح کردن ندارند، برخی دیگر از قیمت بالای امکانات تفریحی شکایت می کنند و عده ای دیگر تفریحی را انتخاب می کنند که با چارچوب های خانوادگی شان هماهنگ نیست و باعث بروز اختلاف بین جوان و خانواده می شود و به اصطلاح «تفریح سالم» نیست.

بنابراین سوالی که در ابتدا باید پاسخ داده شود این است که «تفریح سالم» چیست؟

محمد اسماعیل سعیدی، نماینده مردم تبریز و دبیر کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی در پاسخ به سوال مطرح شده به خبرنگار شفقنا زندگی گفت: منظور از اوقات فراغت و تفریح کردن، ساعات و لحظاتی است که فرد فارغ از مشغله های فکری مانند درس، کار و مشکلات دیگر، در کنار دوستان و همسالانش سپری کند و به آرامش فکری برسد. منظور از «تفریحات سالم» این است که این تفریحات به جسم، روح و روان افراد و در نتیجه جامعه، چه در کوتاه مدت و چه در دراز مدت صدمه نزند. در عین حال  برخی از تفریحات ممکن است در لحظه سالم به نظر بیایند اما در دراز مدت خطرناک باشند.

از طرف دیگر، بهجت السادات شهرتاش، محقق و مدرس دانشگاه در گفت وگو با خبرنگار شفقنا زندگی معتقد است: محدودیت های جدی برای تفریحات سالم در جامعه وجود ندارد و بر عکس تعداد فضاهای سالم و مناسب قابل توجه است. برای مثال ممکن است تصور شود امکان تفریحات برای خانم ها و دختر خانم ها وجود ندارد، اما ما شاهد پارک های بانوان با فضاهای بزرگ و سبز و  امکانات ورزشی هستیم. حتی باغبان ها و بوفه داران هم در این پارک ها خانم هستند و انتخاب آزادانه پوشش امکان به وجود آمدن دسته بندی های فرهنگی را از بین می برد.

شهرتاش افزود: با رسیدن فصل گرما فضاهای مناسبی برای جوانان ما وجود دارد، که جوانان از طریق رسانه ها می توانند با امکانات این فضاها بیشتر آشنا شوند.اما باید در این فضاها حلال و حرام خداوند توسط جوانان و خانواده ها رعایت شود. حتی به همسران پیامبر رفتار معروف، یعنی رفتار شایسته ای که عرف اسلامی آن را تایید کند توصیه شده است.

برنامه های اتخاذ شده برای تفریح جوانان منسجم نیست

در ادامه سعیدی با ابراز تاسف از اینکه بحث تفریحات سالم جوانان یکی از موضوعات و مشکلاتی است که تا کنون راه حل جدی برای آن اتخاذ نشده است، افزود: به نظر من، اگر هم راه حلی در نظر گرفته شده است جسته و گریخته بوده و تا کنون به صورت منسجم اجرا نشده است.

وی ادامه داد: در واقع دولت برنامه هایی برای اوقات فراغت جوانان دارد اما فعلا حجم و کیفیت برنامه در حد مطلوب و پاسخ گوی نیاز جوانان نیست. متاسفانه بین دستگاه هایی که متولی و مجری برنامه های اوقات فراغت هستند انسجام و هماهنگی وجود ندارد.

دبیر کمیسیون اجتماعی درمورد راه حل این مشکل گفت: یکی از ضرورت ها و نیازهایی که جوانان دارند وجود مراکز مختلف برای تفریحات سالم است که قادر باشند بخشی از نیازهای جسمی و روحی و روانی جوان را ارضا کند. برای تخلیه هیجان و انرژی جسمی و روحی جوانان راه های مختلفی وجود دارد، برای مثال رشته های ورزشی متفاوت که در دنیا وجود دارد و بخشی از آن هم وارد ایران شده است، البته اگر گران قیمت نبوده و به آسانی در دسترس باشد، سالن های سینما که البته به فیلم هایی نیاز دارند که جوان را ارضا کند، تئاتر و پارک های مختلف و.... البته انتخاب نوع تفریح به سلیقه هر فرد بستگی دارد. ممکن است خواندن کتاب برای برخی افراد بهترین تفریح باشد.

فرهنگ استفاده از امکانات تفریحی هنوز وجود ندارد

در همین حال شهرتاش با تاکید بر اینکه باید دسترسی به امکانات موجود برای تفریح را برای جوانان بیشتر کنیم، افزود: پیشنهاد می کنم امکاناتی که توسط شهرداری های ایجاد شده است به آموزش و پرورش، دانشگاه ها، فرهنگ سراها و مساجد که پایگاه های عمده تجمع اقشار مختلف جامعه هستند معرفی شود. این مراکز می توانند با اطلاع رسانی مناسب موجب شناخت امکانات موجود برای جوانان شوند و دسترسی جوانان به این مراکز را آسان تر کنند. امکانات موجود باید از طریق ارگان های زیربط شناسایی شوند و نباید به یک بار اعلام شدن در رسانه عمومی اکتفا شود. در واقع باید در مورد استفاده از امکانات تفریحی در میان جوانان فرهنگ سازی شود. فرهنگ سازی باعث می شود جوان تجربه راه های صحیح گذران اوقات فراغت را یاد بگیرد و به سمت راه های خلاف کشیده نشود.

وی در پایان تاکید کرد: لازم به ذکر است فقط دولت در فراهم آوردن تفریح و انواع جشن ها مسئول نیست، بلکه هر ارگان دلسوزی اعم از دولت، شهرداری یا فرهنگسرا با شرح وظیفه خاص یا عام مسئول است. برای مثال هر فردی که امکان و فضا را برای برگزاری جشن های مذهبی دارد از آن استفاده کرده دیگران را با خود همراه کند.

منبع: life.shafaqna.com